Proboszczowie

PROBOSZCZOWIE, który pełnili służbę w naszej parafii

KS. JERZY PALIŃSKI

Ks. Jerzy Paliński urodził się 22 kwietnia 1955 w Bytomiu Łagiewnikach. Uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcące w Bytomiu, które ukończył w 1974 roku. Następnie studiował w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym. 16 kwietnia 1981 przyjął święcenia kapłańskie w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach z rąk bp Herberta Bednorza. Po święceniach posługiwał jako wikariusz w parafii Świętych Jana i Pawła Męczenników w Katowicach Dębie oraz Niepokalanego Poczęcia NMP i Świętego Maksymiliana Kolbego w Mysłowicach Janowie Miejskim. W tym czasie kontynuował studia na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1990 roku został skierowany na studia doktoranckie do Wiednia, które ukończył w 1996 roku zdobywając tytuł doktora teologii w zakresie liturgiki.

Po powrocie ze studiów pracował jako pomocnik dyrektora Caritas Archidiecezji katowickiej, kierownik Stacji Pomocy Caritas im. Św. Jacka w Dębie, później jako wizytator w Wydziale Katechetycznym Kurii Katowickiej i wykładowca w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Katowicach. W latach 2006 – 2013 był rektorem Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Katowicach. W lipcu 2013 roku został ustanowiony proboszczem parafii św. Anny w Świerklanach. W 2007 roku otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości. Był także przewodniczącym Archidiecezjalnej Komisji Liturgicznej, członkiem Kolegium Konsultorów i Rady Kapłańskiej oraz cenzorem książek. Podczas II Synodu Archidiecezji Katowickiej był członkiem Komisji ds. Powołań i Formacji do Prezbiteratu oraz konsultorem Komisji ds. Duszpasterstwa Liturgicznego. W 2018 roku został dziekanem dekanatu Boguszowice.

Jako proboszcz w Świerklanach wzorem poprzedników po ojcowsku troszczył się o duchowy wzrost Parafian i materialne zaplecze (kościół, probostwo, salki). Na przestrzeni 9 lat jego posługi wszystkie witraże z kościoła przeszły kapitalny remont. Przeprowadzono renowację probostw od strychu aż do piwnicy. Dzięki temu salka pod probostwem zyskała nowe wnętrze. W kościele przy wsparciu Parafian, szczególnie górników i Fundacji JSW, wymieniono drzwi zewnętrzne i wymalowano kościół. Troszczył się także o przykościelne tereny zielone. Odnowił farski sad. Przybyło tam drzew i krzewów. Wprowadził w parafii fatimskie nabożeństwa. Róze Różańcowe przybrały imię patrona i wprowadzono Msze św. w intencji członków. Najważniejszym jednak, co stale ks. proboszcz podkreślał, był dla niego fakt, że do parafii przybył Arcybiskup Wiktor Skworc i mógł wspólnie z nim dokonać dedykacji kościoła. Panu Bogu namaszczając świętym olejem 12 filarów. Drugim bardzo ważnym duchowym przeżyciem było wprowadzenie do świątyni relikwii św. Anny pozyskanych z zachodniej Europy po zlikwidowaniu tamtejszego kościoła. Od tego czasu w parafii jest każdego 26 dnia miesiąca Msza św. i nabożeństwo ku czci św. Anny.

Ks. Jerzy jest pasjonatem chodzenia z kijkami. Dbając o swoją kondycję często przemierzał marszem swoją parafię i las tzw. „Królewiok”. W czasie urlopu wędrował do Santiago de Compostella.

Przeszedł na emeryturę z dniem 30 lipca 2022 roku. Obecnie posługuje w parafii św. Szczepana w Katowicach w Bazylice Sanktuaryjnej Matki Boskiej Boguckiej.

KS. JAN KLYCZKA

Urodził się 2 stycznia 1948 roku w Lędzinach. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Bieruniu Starym, które ukończył maturą w 1965 roku. Po roku pracy w kopalni węgla kamiennego „Ziemowit” w Lędzinach, wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Studia zakończył przyjęciem święceń kapłańskich 19 kwietnia 1973 roku w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach. W czasie studiów odbył zasadniczą służbę wojskową w Szczecinie (1967-1969).

Jako kapłan pracował w parafiach diecezji katowickiej: w Ornontowicach, Chorzowie, Katowicach-Ochojcu, Mysłowicach-Brzezince, Tarnowskich Górach – Starych Tarnowicach. Równocześnie kontynuował studia zaoczne na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. 18 maja 1987 roku uzyskał na tej uczelni tytuł magistra teologii. We wrześniu 1989 roku objął funkcję proboszcza parafii św. Anny w Świerklanach.

Z inspiracji nowego proboszcza kościół w Świerklanch odnowił swe zewnętrzne i wewnętrzne oblicze. W latach 1990-1991 pokryto dach kościoła blachą miedzianą. W następnych latach odnowione zostało obejście wokół kościoła. Uporządkowano teren najbliżej kościoła, posiano trawę i posadzono ozdobne krzewy. Dokonano podziału cmentarza na sektory. Wyremontowano plebanię. Wymalowano kościół w środku i na zewnątrz. Wymieniono nagłośnienie i ulepszono oświetlenie kościoła. Gmina wybudowała w pobliżu kościoła obszerny parking dla samochodów. W 1997 roku poddano gruntownej odnowie zabytkowe organy, odnowiono też kapliczkę św. Jana Nepomucena w Świerklanach Górnych. Wkrótce rozpoczęto budowę kaplicy przedpogrzebowej pod wezwaniem św. Józefa, zaś w 2002 roku Domu Spotkań. W tym czasie uporządkowany został farski ogród: powstało boisko i altana.

Niewątpliwie najtrudniejsza decyzja była związana z rozpoczęciem remontu kościoła na skutek zniekształceń i opadania posadzki, co stanowiło ogromne zagrożenie dla samego obiektu jak i dla gromadzących się w nim wiernych. Remont pociągnął za sobą całkowitą zmianę wystroju kościoła. Rozpoczął się w 2004 roku. Najtrudniejsze prace budowlane trwały do 2006 roku. Kolejne lata to cierpliwe i żmudne prace nad wystrojem odnowionej świątyni, która obecnie zachwyca zarówno mieszkańców Świerklan, jak i gości przybywających do św. Anny. W tym czasie kontynuowane były również prace przy Domu Spotkań i w farskim ogrodzie, gdzie powstał mały ośrodek rekreacyjny, umożliwiający aktywne spędzanie czasu wolnego.

Ale nie tylko głęboka troska o to, co „zewnętrzne” cechowała proboszcza. W znaczący sposób ożywiło się życie religijne parafii. Do kalendarza codziennych mszy i nabożeństw dołączonych zostało wiele szczególnych, nie tylko związanych z kultem świętych, których obrazy i relikwie znajdują się w kościele, ale także odpowiadających potrzebom i problemom parafialnej wspólnoty.

Podkreślić należy również różnorodność grup działających przy parafii. To właśnie wrażliwość i otwartość księdza Proboszcza na problemy i sprawy każdej z grup wiekowych sprawiła, ze przy parafii znaleźli swoje miejsce wszyscy: dzieci, młodzież, dorośli, seniorzy, chorzy, niepełnosprawni. Gromadzą się oni nie tylko przy okazji spotkań swoich wspólnot czy nabożeństw, ale także towarzysko w Domu Spotkań, na farskim ogrodzie, podczas festynów czy imprez organizowanych specjalnie dla nich.

Szczególną troską otoczone są dzieci – „Kościół Jutra” jak mówi o nich ksiądz proboszcz Jan. Dom Spotkań stał się dla wielu najmłodszych miejscem spędzania czasu nie tylko w wakacje. W czasie roku szkolnego to właśnie w parafialnym Domu Spotkań dzieci maja możliwość korzystania z pomocy przy odrabianiu lekcji, mogą przygotować się do zajęć, nauczyć czegoś ciekawego, rozwinąć zainteresowania czy wreszcie w sposób aktywny, na sportowo korzystać z czasu wolnego.

Z inicjatywy ks. Jana od 1997 roku odbywały się kolonie charytatywne dla dzieci z najuboższych rodzin. Co roku parafianie spotykają się na parafialnym festynie charytatywnym „Fala Radości”, a w ostatnich latach również na festynach na farskim ogrodzie.

Wszelkie podejmowane przez ks. Jana inicjatywy służyły pogłębianiu wiary parafian, budowaniu prawdziwej wspólnoty parafialnej oraz uczyły wrażliwości na potrzeby innych.

17 sierpnia 2013 roku przeszedł na emeryturę. Nie przestał udzielać się duszpastersko. Został penitencjarzem w Bazylice św. Wojciecha w Mikołowie. Funkcję pełnił do 2022 roku. Obecnie pomaga w parafii Wniebowzięcia NMP w Czuchowie. W uznaniu zasług dla Kościoła Katowickiego 2 września 2002 roku został mianowany Kanonikiem Honorowym Kapituły Katedralnej Katowickiej.

KS. PRAŁAT FRANCISZEK GRUDNIOK

Po śmierci ks. Ligonia funkcję proboszcza przejął ks. Franciszek Grudniok. Urodził się on 12 września 1920 roku w Katowicach-Szopienicach. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Szopienicach, zaś do gimnazjum ogólnokształcącego w Mysłowicach. Egzamin dojrzałości zdał w 1938 roku. Następnie 22 września 1938 roku wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

II wojna światowa przerwała jego studia. W ciągu sześciu lat okupacji pracował w kancelarii parafialnej w Szopienicach. Po wojnie w 1945 roku podjął na nowo studia teologiczne w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 2 kwietnia 1949 roku z rąk biskupa Stanisława Adamskiego w prokatedrze św. Piotra i Pawła w Katowicach. Dziwnym zrządzeniem Opatrzności jedną z pierwszych Mszy św., jeszcze przed swoimi Prymicjami, odprawił w Świerklanach (8 kwietnia 1949 roku).

Na początku został wikariuszem w Kamienicy pod Bielskiem (1949-1952). W latach 1952-1955 roku pracował w parafii św. Marii Magdaleny w Tychach. W międzyczasie, przez pół roku (1953), był notariuszem Kurii Diecezjalnej w Katowicach. Od 1955 roku pełnił funkcję ojca duchownego w Śląskim Seminarium Duchownym, najpierw w Tarnowskich Górach, później w Krakowie (od 1962 roku). Po śmierci księdza prałata H. Ligonia biskup Herbert Bednorz powołał go na stanowisko proboszcza parafii św. Anny w Świerklanach. Uroczyste wprowadzenie na urząd dokonało się 25 sierpnia 1968 roku.

Ks. F. Grudniok kontynuował rozpoczęte przez poprzednika prace związane z przebudowę wystroju wnętrza kościoła. Już 4 grudnia 1971 roku biskup Herbert Bednorz poświęcił odnowione prezbiterium i nowe boczne ołtarze, według projektu pana Brachmańskiego. W 1977 roku wystrój kościoła wzbogacił się o witraże, zaprojektowane przez Wiktora Ostrzołka, a wykonane w Krakowskich Zakładach Witraży. W pracy duszpasterskiej zatroskany był o rozwój życia wewnętrznego parafian. Parafia Świerklany wydała wówczas wiele powołań kapłańskich i zakonnych. Przez 25 lat ksiądz F. Grudniok był ojcem duchownym dekanatu, najpierw jastrzębskiego, potem boguszowickiego.

Oprócz pracy duszpasterskiej prowadził działalność pisarską. Od 1978 roku wydał następujące pozycje poświęcone zwłaszcza życiu wewnętrznemu: „Być kapłanem”, „Żyć kapłaństwem”, „Kochać kapłaństwo”, „Służyć Panu”, „Blaski cierpienia”, „Skarb cierpienia”, „Być z Chrystusem”, „Bliżej Boga”, „Nazwał nas przyjaciółmi”, „Utajonemu Bogu”, „Która wiele umiłowała”, „Panie ty wiesz”, „Pan idzie z nieba”, „Z dnia na dzień”, „By owoc przynosili…”.

25 sierpnia 1989 roku przeszedł na emeryturę. Nie przestał jednak udzielać się duszpastersko w miarę możliwości zdrowotnych. Nadal też zajmował się pisarstwem Zmarł 17 kwietnia 1998 roku w szpitalu w Rybniku.

KS. PRAŁAT HENRYK LIGOŃ

W 1947 roku na stanowisku duszpasterza parafii zmienił ks. Janika ks. Henryk Ligoń.

Urodził się on 14 maja 1898 roku w Chorzowie, jako syn hutnika. Przed maturą został powołany do wojska i przez dwa lata pełnił czynną służbę wojskową (1917-1919 – końcówka I wojny światowej). Studia teologiczne ukończył we Wrocławiu i tam otrzymał święcenia kapłańskie z rąk kardynała Bertrama 17 marca 1923 roku. Przez pierwsze dwa lata kapłaństwa pracował przy kościele pw. św. Piotra i Pawła, ówczesnej prokatedrze, w Katowicach. Od 1925 roku był wikariuszem w Piekarach Śląskich u boku księdza prałata Wawrzyńca Puchera. W październiku 1935 roku otrzymał polecenie budowy kościoła parafialnego w Czarnym Lesie koło Nowego Bytomia. W ciągu dwóch lat postawił kościół i probostwo. Po śmierci księdza W. Puchera, 21 października 1941 roku, otrzymał dekret na administratora Piekar Śląskich. Pozostał na tym stanowisku do 14 czerwca 1947 roku. 10 lipca tego samego roku został skierowany do parafii Świerklany.

Na początku swego pobytu w Świerklanach zajął się remontem kościoła i budynków parafialnych, po zniszczeniach wojennych. Od razu też zabrał się do odnowy życia religijnego parafian, osłabionego podczas lat wojny. Jego wysiłki pastoralne zmierzały przede wszystkim do pogłębienia życia eucharystycznego w parafii. Eucharystię uważał za źródło i podstawę życia chrześcijańskiego. Dążył do tego, by wierni łączyli ważniejsze wydarzenia życia rodzinnego z Mszą św., spowiedzią i Komunią św. Szczególnie wdrażał parafian, od dzieci począwszy, do przystępowania do sakramentów świętych w pierwsze piątki miesiąca. Spowiedź poszczególnych stanów była rozplanowana na cały pierwszy tydzień miesiąca. Od 1950 roku wprowadził wczesną Komunię św. dla dzieci siedmioletnich. Dzięki jego wysiłkom duszpasterskim wydatnie ożywiło się w parafii życie eucharystyczne. W diecezji parafia zdobyła sobie miano eucharystycznej. 29 sierpnia 1959 roku ksiądz H. Ligoń otrzymał tytuł kanonika honorowego, a w 1962 roku – godność prałata domowego Jego Świątobliwości Jana XXIII.

Ksiądz H. Ligoń odznaczał się wielkim nabożeństwem do Ducha Świętego oraz Matki Najświętszej. Był człowiekiem pokornym, umartwionym i posłusznym wobec Kościoła. W myśl zaleceń Soboru Watykańskiego II w 1967 roku, rozpoczął przebudowę prezbiterium kościoła. Stary ołtarz został rozebrany, pozostało tylko tabernakulum. Na frontowej ścianie prezbiterium, na planie krzyża, umieszczono mozaikę z Ostatnią wieczerzą.

Z biegiem lat pogarszał się stan jego zdrowia, cierpiał zwłaszcza na serce i nogi. W czerwcu 1968 roku odwieziono go do szpitala w Rydułtowach. Przed odjazdem uporządkował swoje rzeczy. Pragnął jeszcze wrócić, ale przygotowany był na wszystko. Zmarł w uroczystość Przenajświętszej Krwi, 1 lipca 1968 roku. Został pochowany przy kościele parafialnym 4 lipca 1968 roku.

KS. PAWEŁ JANIK

Ksiądz Paweł Janik urodził się 28 czerwca 1895 roku w Haci koło Raciborza. Szkołę średnią ukończył w Chorzowie. W 1915 roku Wstąpił do Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Służba wojskowa nie przeszkodziła mu w ukończeniu studiów teologicznych. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk kardynała Bertrama w 1920 roku.

Najpierw był wikariuszem w Łagiewnikach, potem w Tarnowskich Górach i w Starym Chorzowie. Na mocy dekretu z 16 lipca 1929 roku objął nowo powstałą parafię w Świerklanach. Zajął się budową kościoła i organizacją życia parafialnego. Jego zasługą było założenie czterech oddziałów Akcji Katolickiej, która kierowała poczynaniami wszystkich bractw i stowarzyszeń w parafii. W latach 1934-36 wybudował nowe probostwo.

Budowa kościoła, a także trudne lata okupacji, nadwyrężyły jego zdrowie, co zmusiło go do rezygnacji z funkcji proboszcza. W 1947 roku objął jednak nową, mniejszą parafię w Gierałtowicach. Od 8 września 1958 roku przeszedł na emeryturę i osiadł w Panewnikach.

Ostatni, szesnastoletni okres życia, spędził w małym, skromnym domku, w cieniu dwóch klasztorów: Ojców Franciszkanów i Sióstr Służebniczek. Żył jak zakonnik w samotności, skupieniu, ubóstwie. Do końca życia, mimo choroby, która uniemożliwiała mu poruszanie się (bezwład nóg, astma sercowa), pozostawał człowiekiem wielkiej pracy.

Chętnie przyjmował gości: kapłanów, a także wiernych ze Świerklan. „Każdego częstował uśmiechem, dobrym słowem, dowcipem. Rozchmurzał najbardziej posępne oblicza”- wspomina ks. F. Grudniok.

Ks. P. Janik to także człowiek nauki. Był wybitnym, znanym na Śląsku esperantystą. Prawie zawsze można go było zastać przy studiowaniu czegoś. Nieustannie odświeżał sobie całą teologię. Czynił to na własny użytek. Chciał coraz lepiej poznawać Tego, do którego z każdym dniem się zbliżał. Zmarł 7 sierpnia 1978 roku w Panewnikach. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Świerklanach.

Kardynał Bolesław Kominek przemawiając na złotym jubileuszu kapłańskim księdza P. Janika w Świerklanach w 1970 roku powiedział między innymi: „Przemierzyłem prawie wszystkie kraje Europy i mogę śmiało stwierdzić, że wśród duchowieństwa najpracowitsi są kapłani w Polsce, a wśród polskich kapłanów do najgorliwszych zaliczają się śląscy, zaś do czołówki tych ostatnich należał niewątpliwie ksiądz proboszcz Paweł Janik”. Papież Pius XI odznaczył księdza P. Janika złotym krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice.